Bir Balkan Türküsü

Sessiz, sarp, yokuş, dağlık bir ormandır bütün uzuvlarım. Her yanım bir çağrıdır şimdi, bir direniş bir çamurlu yola düşüş. Trenin ötüşü ve milyonlarca göz, ben ayrılığa düşmüş bir ülkünün çocukluğu…

Durur gözlerimde yılların gezintisi

Hatıralar satır satır işlenir sadrımda

Dünyandan dökülür ellerime kurşun, papatyalar, savaş

Ellerimde  açılan yaralar, dururum öylece

 

Sessiz, sarp, yokuş, dağlık bir ormandır bütün uzuvlarım

Her yanım bir çağrıdır şimdi, bir direniş bir çamurlu yola düşüş

Trenin ötüşü ve milyonlarca göz, ben ayrılığa düşmüş bir ülkünün çocukluğu…

 

Koştukça tabanları yırtılan sevinçlerin nesi varsa mavidir

Bir Rumeli şarkısı evet, şarkı

Şarka ait bir şey olmalı.

 

Ve görünür bir kalabalık çoğu sesli, çoğu gülümsemeli, ağlamalı.

Yıkılmış kalelerim, burçlarım üzerimde,

Omuzlarım yıkılıyor dizlerime

Beyaz bir ürperme içerisinde, satırlara düştükçe sarp, keçi yollarına

hep uzaklarda, gurbette, bigâne...

 

Tutulur kalem bir Balkan türküsüne

Çalar kulaklarımda, Üsküp, Türk Çarşısı, Fatih Sultan Mehmet Köprüsü,

Prizren, Manastır, Selanik, Kırcaali ve daha niceleri önce sadır

Sonra satırdan geçer kırmızı çizgilerle

 

Ellerimiz hiç kavuşmadı...

Gözler yabancı,

Ve uzak